Στο Hall of Fame ο Γκάλης - Η συγκλονιστική ομιλία του! (vid)
Ο Νίκος Γκάλης πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας - Ο σπουδαιότερος Έλληνας μπασκετμπολίστας όλων των εποχών μπήκε στο Naismith Basketball Hall of Fame - Έγινε ο πρώτος Έλληνας που το κατάφερε
Το όνομα του ζωντανού θρύλου του ελληνικού αθλητισμού πέρασε στην μπασκετική «αιωνιότητα» και φιγουράρει πλέον μεταξύ των κορυφαίων στο Μουσείο του μπάσκετ που βρίσκεται στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης.
Ο Γκάλης μίλησε για την απόφασή του να παίξει στην Ελλάδα, αλλά αποκάλυψε και μία συγκινητική ιστορία.
«Ένα παιδικό όνειρο έγινε πραγματικότητα», είπε ο Γκάλης και ευχαρίστησε τους παλιούς συμπαίκτες του στο Σίτον Χολ.
«Παίζοντας στο Σίτον Χολ, δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έπαιζα στην Ελλάδα, την πατρίδα των γονιών μου. Γιατί, το όνειρό μου -όπως κάθε μπασκετμπολίστα- ήταν να παίξω στο ΝΒΑ. Η αλήθεια είναι ότι επιλέχθηκα από τους Σέλτικς μαζί με τον σπουδαίο Λάρι Μπερντ. Αλλά είχα προτάσεις από την Ελλάδα, που δεν είχα επισκεφθεί μέχρι τότε. Μέχρι τότε δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ στην Ελλάδα. Προερχόμουν από φτωχή οικογένεια, οι προσφορές ήταν γενναιόδωρες. Πήρα την απόφασή μου που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Μόλις έφτασα στην Ελλάδα, αγάπησα τη χώρα και τους συμπατριώτες μου», είπε ο Νίκος Γκάλης και αναφέρθηκε στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1987.
«Όλο το έθνος βγήκε στους δρόμους, το μπάσκετ έγινε εθνικό άθλημα και από τότε η Ελλάδα θεωρείται από τις κορυφαίες χώρες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Από τότε, σε κάθε αυλή σπιτιού και σχολείου τοποθετήθηκε μια μπασκέτα», πρόσθεσε.
«(...) Το θέμα δεν είναι η κατάκτηση τίτλων, αλλά είναι κάτι πιο σημαντικό και θα σας πω ένα παράδειγμα. Μια μέρα περπατούσα στη Θεσσαλονίκη και μία κυρία που δεν ήξερα με πλησίασε. Νόμιζα ότι ήθελε μια αναμνηστική φωτογραφία ή ένα αυτόγραφο, ως συνήθως. Με αγκάλιασε και μου είπε: ''Νίκο, θέλω να σ’ ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου. Μου έδωσες το μεγαλύτερο δώρο. Έσωσες τον γιο μου''. Μου εξήγησε ότι ο γιος της ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά, αλλά το ξεπέρασε όταν βρήκε το νόημα της ζωής στο μπάσκετ. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία ένας αθλητής», είπε ο Γκάλης.
Κατέληξε ευχαριστώντας τους προπονητές και τους συμπαίκτες του στο Σίτον Χολ, στην εθνική, τον Άρη και έκλεισε λέγοντας: «Η σύζυγός μου Ελένη, η κόρη μου Στέλλα κι εγώ είμαστε πολύ υπερήφανοι για αυτή την ιδιαίτερη στιγμή».
Nick Galis' Hall of Fame Enshrinement Speech/Ομιλια του Νικου Γκαλη!!
Και επίσημα μέλος του ''Hall of Fame'' ο Νίκος Γκάλης.
πληροφορίες απ' το βίντεο...
Ο Νίκος Γκάλης πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας! Ο σπουδαιότερος Έλληνας καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών εισήχθη στο Naismith Basketball Hall of Fame, έγινε ο πρώτος Έλληνας που το καταφέρνει και έτυχε μοναδικής αποθέωσης έπειτα από τον συγκλονιστικό λόγο του.
Ο Νίκος Γκάλης πάτησε στο κόκκινο χαλί μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του Στέλλα φορώντας λευκό σακάκι και μαύρο παντελόνι. Εκεί τον περίμεναν και Έλληνες ομογενείς οι οποίοι μόλις τον είδαν φώναζαν ρυθμικά το όνομά του. Ο ίδιος χαμογέλασε και ανταποκρίθηκε με τον χαιρετισμό της νίκης, ενώ τους ευχαρίστησε για την συμπαράσταση. Εκεί ήταν παλιοί συμπαίκτες του από το κολέγιο του Σίτον Χολ.
Η μεγάλη στιγμή για τον Νίκο Γκάλη, το ελληνικό μπάσκετ και τον ελληνικό αθλητισμό ήρθε λίγα λεπτά μετά τις τέσσερις τα ξημερώματα. Εκτός του προλόγου από τον παρουσιαστή της εκδήλωσης, προβλήθηκε βίντεο στο οποίο αντίπαλοι του Νίκου Γκάλη τον αποθέωσαν. «Είναι ένα θρύλος» είπε μεταξύ άλλων ο Τόνι Κούκοτς.
Λίγα δευτερόλεπτα μετά, ο Νίκος Γκάλης ήταν στο βήμα. Δίπλα του καθόταν ο θρυλικός Μπομπ ΜακΑντου. Ο άνθρωπος που «στέρησε» από τον Νικ το Πρωτάθλημα Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο ήταν εκεί. Ακολούθησε ο συγκλονιστικός λόγος του Νίκου Γκάλη ο οποίος άγγιξε ψυχές, ιδιαίτερα όταν ένας πατέρας τον πλησίασε και τον ευχαρίστησε από τα βάθη της καρδιάς του γιατί συνέβαλε στην αποτοξίνωση του γιου του ο οποίος ήταν χρήστης ναρκωτικών.
.................................
«Σας ευχαριστώ όλους. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την επιτροπή του Hall of Fame για την επιλογή μου. Νιώθω τεράστια τιμή για αυτή την ξεχωριστή στιγμή. Είμαι πολύ χαρούμενος που εκπροσωπώ την Ελλάδα ως διεθνής παίκτης, μολονότι γεννήθηκα στις ΗΠΑ. Έφυγα για την Ελλάδα και μένω εκεί τα τελευταία 38 χρόνια. Είμαι πολύ χαρούμενος και υπερήφανος για την μικρή Ελλάδα και το ελληνικό μπάσκετ».
"Είναι τιμή και όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Bob McAdoo που με παρουσίασε. Μας συνδέουν πολλά από το παρελθόν. Ευχαριστώ που με ακολούθησε, είναι σαν αδελφός για εμένα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα παίξω στην Ελλάδα. Το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω στο ΝΒΑ. Είχα όμως προτάσεις από την Ελλάδα, την οποία δεν είχα ποτέ επισκεφθεί, δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ εκεί. Πήγα και είναι μια απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Όταν πήραμε το 1987 το χρυσό μετάλλιο, ο λαός βγήκε στο δρόμο και πλέον το ελληνικό μπάσκετ είναι το εθνικό σπορ. Δεν υπάρχει σπίτι χωρίς μια μπασκέτα τώρα πια. Αισθάνομαι ευγνώμων γι' αυτό. Περπατώ στους δρόμους της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη, μου ζητούν αυτόγραφα με αγκαλιάζουν, μου λένε Νίκο, Νίκο... Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μια κυρία με ευχαρίστησε γιατί έσωσα το γιο της που ήταν εθισμένος, το μπάσκετ έσωσε έναν άνθρωπο. Ευχαριστώ τη σύζυγο και την κόρη μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ".
Πρώτα από όλα θέλω να πω πως είναι τιμή μου να βρίσκομαι εδώ, ένα παιδικό όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Ευχαριστώ τον Μπομπ Μακαντου που με συνοδεύει και μας συνδέουν σημαντικά ματς στην καριέρα μας. Ευχαριστώ παλιούς συμπαίκτες που ήρθαν εδώ σήμερα, είναι σαν αδέλφια για εμένα.
Το όνειρο μου ήταν να παίξω στο ΝΒΑ, επιλέχθηκα στους Σέλτικς, όπως ο Λάρι Μπερντ. Είχα προτάσεις από την Ελλάδα, δεν είχα πάει ποτέ στην Ελλάδα, δεν ήξερα καν αν υπήρχε μπάσκετ στην Ελλάδα. Είναι μία απόφαση που δεν θα μετανιώσω ποτέ. Οταν πήραμε το χρυσό το 1987 ένα ολόκληρος λαός βγήκε στους δρόμους και πλέον θεωρείται η Ελλάδα μια μεγάλη ευρωπαίκή δύναμη. Ολα τα σπίτια πλέον έχουν μία μπασκέτα ή μία μπάλα του μπάσκετ.
Οταν μία μέρα περπατούσα στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη ήρθε ένας γονιός και με αγκάλιασε, μου είπε ότι έσωσα τον γιο μου, καθώς βρήκε το νόημα της ζωής του που είναι το μπάσκετ και ξέφυγε από τα ναρκωτικά. Αυτό είναι το σημαντικότερο”, είπε μεταξύ άλλων ο Νίκος Γκάλης, ο οποίος στο τέλος της ομιλίας του ευχαρίστησε την οικογένεια του, τη γυναίκα του, την κόρη του Στέλλα, αλλά και τους προπονητές και συμπαίκτες.
Μετάλλια και διακρίσεις για την Εθνική μας ομάδα Ενόπλων
Χρήστος Αερικός, Γιάννης Λεκάτης και Χρήστος Σπαταλάς κατέκτησαν το
ασημένιο μετάλλιο στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων γνωρίζοντας
την ήττα από τη Ρωσία στον μεγάλο τελικό στο σύνθετο ανδρών…Στην τρίτη
θέση ο Χρήστος Αερικός στο ατομικό στο τέλος εποχής του Έλληνα
πρωταθλητή στο σύνθετο τόξο, ενώ “χρυσός” στέφθηκε ο Ρωμαίος Ρουμελιώτης
στο ομαδικό στην κατηγορία ΑΜΕΑ
Με τρία μετάλλια επέστρεψε η Εθνική μας ομάδα Ενόπλων από
το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τοξοβολίας που διεξήχθη στην πόλη
Fontainebleau στη Γαλλία. Η ελληνική αποστολή αποτελούμενη από τους
Χρήστο Αερικό, Γιάννη Λεκάτη, Χρήστο Σπαταλά και Ρωμαίο Ρουμελιώτη, με
προπονητή τον Δημήτρη Καϊμάκη και αρχηγό αποστολής των Γιώργο Τζαμάκο,
πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση τόσο στο ομαδικό όσο και στο ατομικό.
Το πρωί της Παρασκευής Αερικός, Λεκάτης και Σπαταλάς αγωνίστηκαν στον
μεγάλο τελικό απέναντι στην Εθνική ομάδα της Ρωσίας γνωρίζοντας την
ήττα με 234-223. Μια ημέρα πριν η εθνική μας ομάδα είχε πάρει την τρίτη
θέση στον γύρο κατάταξης (2005), με τη Ρωσία να έρχεται στην πρώτη θέση
(2098) και τη Γαλλία στην δεύτερη (2044).
Στον αγώνα νοκ-άουτ οι Έλληνες τοξότες, μετά από έναν συναρπαστικό
ημιτελικό, επικράτησαν της Γαλλίας με 208-206 παίρνοντας τον εισιτήριο
για τον τελικό κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο, στον τελευταίο επίσημο
αγώνα του Αερικού στο σύνθετο τόξο καθώς ο 21χρονος προετοιμάζεται ήδη
στην κατηγορία του ολυμπιακού τόξου.
“Χάλκινος” ο Αερικός
Στο ατομικό ο Χρήστος Αερικός, με νέο-look, δεν είχε κανένα πρόβλημα
κατακτώντας την πρώτη θέση στον προκριματικό γύρο με επίδοση 706/720
αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Ρώσο Alexandr Dambaev (704/720) και τρίτο
τον επίσης Ρώσο Anton Bulaev.
Πολύ μεγάλη ήταν η προσπάθεια και των άλλων δύο Ελλήνων με τον Γιάννη
Λεκάτη να παίρνει την 8η θέση με 678/720 και τον Χρήστο Σπαταλά με
621/720. Ο Λεκάτης, στο νοκ-άουτ, έπεσε πάνω στον Χρήστο Αερικό, ο
οποίος επικράτησε με 145-138 εξασφαλίζοντας μια θέση στον ημιτελικό.
Αντίπαλος του Έλληνα πρωταθλητή στη φάση των “4” ήταν ο παγκόσμιος
πρωταθλητής του 2001 στο Πεκίνο, Dejan Sitar, με τον Σλοβένο να παίρνει
τη νίκη με 142-137 και τον Αερικό να κατακτά το χάλκινο μετάλλιο μαζί με
τον Ρώσο Anton Bulaev ο οποίος ηττήθηκε στον ημιτελικό από τον
συμπατριώτη του Alexandr Dambaev, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο
κερδίζοντας στον τελικό τον Sitar με 146-143.
Κορυφή για Ρουμελιώτη
Ελληνική παρουσία είχαμε και στην κατηγορία ΑΜΕΑ με τον Ρωμαίο
Ρουμελιώτη να αγωνίζεται αρχικά στο ατομικό. Στον γύρο κατάταξης ο
Ρουμελιώτης πήρε την 7η θέση με 535/720, ενώ στον πρώτο νοκ-άουτ αγώνα
ήταν εντυπωσιακός επικρατώντας τον Δανού Jesper Modsen με 6-0 σετ.
Η πορεία του Ρουμελιώτη σταμάτησε στα προημιτελικά καθώς γνώρισε την
ήττα από τον Ιταλό Fabio Tomasulo με 7-1 καταλαμβάνοντας την 6η θέση
στον κόσμο. Ό,τι δεν κατάφερε ο Ρουμελιώτης στο ατομικό το έκανε στο
ομαδικό εκεί όπου μαζί με τον Αμερικάνο Michael Lukow και τον Ρουμάνο
Eugen Patru κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο κερδίζοντας τους Ιταλούς Fabio
Tomasulo, Roberto Punzo και Bonaventura Bove.
τελική δήλωση του αθλητή μας, από την επίσημη σελίδα του στο φέις... :
Επιστροφή από Γαλλία σήμερα το βράδυ από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ενοπλων δυνάμεων... 2η θέση στο ομαδικό και 3η στο ατομικό.. θέλω να ευχαριστήσω πρώτα τα παιδια του ομαδικού Σπαταλά κ Λεκατη.. και ύστερα όλη την ομάδα με αρχηγό αποστολής τον κύριο Τζαμάκο, προπονητή τον κύριο Καϊμάκη και στην κατηγορία των ΑΜΕΑ τον Ρουμελιωτη... επίσης θέλω να ευχαριστήσω το Performance22 γιατί με κράτησε μακριά από τραυματισμούς όλο τον καιρό της προετοιμασίας μου, και έτσι έκανε την δουλειά μου πολύ πιο εύκολη!!
από την πρώτη μέρα.... από την σελίδα του Χρήστου Αερικού στο φέις... :